11 Haziran 2011

Gülüşün ve Unutuşun Kitabı


"Çocuklarımız bizimle ilgilenmedikleri için kitap yazıyoruz biz. Karımız, kendisiyle konuştuğumuzda kulakları tıkadığı içindir ki, belli kişiliği olmayan bir dünyaya sesleniyoruz." (s. 122)



"'Bir halkı ortadan kaldırmak için, belleğini yok etmekle işe başlanır,' diyordu Hübl. 'Kitaplarını, kültürlerini, tercihlerini yok ederler. Bir başkası onlara başka kitaplar yazar, bir başkas kültür verir, bir başka tarih uydurur. Ve böylece, halk, yavaş yavaş ne olduğunu, daha önce ne olmuş olduğunu unutmaya başlar. Çevresindeki dünyada onu daha çabuk unutur." (s. 204)

"Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği" ile tanıştığım Milan Kundera'dan yine çok beğendiğim bir çalışma:

2 yorum:

mine dedi ki...

ben de hala varolmanın dayanılmaz hafifliğindeyim okumalı bu kitabını da o zaman

Sevgi Küçük dedi ki...

Sevgili Mine, bu kitaptan sonra Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği'ni tekrar okumaya karar verdim. Okuduğum zamanı hatırlıyorum, duygu boyutunda beni çok etkilemişti. Kitaplarında dilini, sembollere yönelen anlatımıyla da, çok etkileyici buluyorum. Kitaplığımda bir başka kitabı var, ancak o romandan çok kendisi ile yapılan söyleşileri içeriyor. Onu sona sakladım ve sanırım yakında onda da tüm seriyi tamamlayacağım. Okudukça paylaşırım seninle.
Sevgiler :)