19 Haziran 2011

Bir Paris Semtinin Tüketilmesi Denemesi

Hani bazen günün doğuşundan batışına kadar anı hızlı çekimde izleriz; bulutlar, insanlar, araçlar hızla akar gözümüzün önünden. Hayat bu, biz dursak da o durmaz akar gider.

Peki, hiç oturup günün akışını kendi başınıza izlediniz mi?



Georges Perec izlemiş. Kelime oyunu ustası Perec, 3 gün boyunca Paris'te Saint-Sulpice Meydanı'nda hayatın nasıl aktığını izleyip deneysel bir metin yazmış.

Adını "Bir Paris Semtinin Tüketilme Denemesi" koyan ve kelime oyunundaki başarısını koyduğu isimlede gösteren Perec, cuma-cumartesi ve pazardan oluşan üç günlük serüveninde günleri tüketmek kadar semtin kendisininde akıp giden tükenen hayatlarını da ortaya koymuş.

Bir yerden duyduğum için mi yoksa ismi ilginç geldiği için mi bu kitabı İdefix'te alışveriş sepetime atmıştım, hala hatırlamıyorum. Kısa ve öz anlatımıyla kısa sürede okuyup "tükettiğim" bu deneme aklıma yıllar önce Kızılay'da Güvenpark'a geçişi sağlayan kapalı üst geçitte yolun ortasında durup da çevremden akan insan selini izlediğim o akşamı aklıma getirdi.

Kimi heyecanlı, kimi umursamaz, kimi yaşlı, kimi geç bir sürü insan sağımdan solumdan farklı yönelere doğru akıp giderken ben, hayatın ben olsam da olmasam da akıp gideceğini düşünmüş ve o an o insanlardan (yani genelden) farklı bir şey yapıp duruyor olmamın etkisi ile garip bir huzur bulmuştum.

Belki de o an verdiğim kararla (yani öylesine, sadece duruyor olmakla) hayatın kontrolünün bende olduğunu düşünmüştüm, bilemiyorum. :)

Neden nasıl aldığımı bilemesem ve yaklaşık bir saat içinde okuyup bitirmiş olsam da kitabı çok sevdim.
Farklı bir bakış açısı ile farklı bir kitap okumak isteyenler için tavsiye ederim.

Ben şimdilerde Perec'in içinde e harfi kullanmadan yazdığı kitabı alıp okuma sevdasındayım ama gönül isterdi ki kitabı orjinal dilinde okuyup tadına varabileyim. :(

Hiç yorum yok: