29 Ekim 2010

Dalgınlıkta Sınır Tanımam!!


Dedim ya son zamanlarda yoğunum, kafa arada kısa devre yapıyor tabii. :)

Geçen gün yorgun argın eve geldim. Kolumu kaldıracak gücüm kalmamış. Bir süre boş boş televizyona baktım. Ama o kadar boş bakmışım ki resmen içim geçmiş.

Baktım olacak gibi değil, hadi dedim uyku vakti.

Kafam boşalsın diye önce biraz kitaba göz atayım dedim. Başucumda Don Kişot var.

Uykudan önce hazırlığını yaptım, yastığı yatak başlığına dayadım. Ve...

Ve gelip yatağa yerleşip elimi kitaba attım ama bir terslik var. Bir iki saniye geçti, tersliği farkettim:

O aradaki "ve" kısmı var ya, işte o arada ışığıda kapayıp yatağa kurulmuşum!

Kafa o kadar dolu ki ne ne yaptığımın farkındayım ne de ortalığın ne kadar karanlık olduğunun!

Kitabı geri yerine koydum ve uyudum! Ki anlayacağınız üzere zaten uyuyormuşum. :)


Not: Kullanılan görsel netten alınmıştır.

8 yorum:

inci çiçeği dedi ki...

çok hoşsunuz vallahi:))

öykü dedi ki...

:)

boylesıne derın uyumak bıle
uykuyla barısık olmak bıle guzel

Sevgi Küçük dedi ki...

Teşekkür ederim İnci Çiçeği. :)
Yoğunluktan saçmalamaya başladım, kendimden korkuyorum. :)

Sevgi Küçük dedi ki...

Öykü insanı, bilirsin ki senin gibi bende erkenciyimdir. Ama bu aralar (aslında son 6 aydır) kafamı kaldıramıyorum. :(
Uykuuuuu...diye dolanıyorum.

nesrin dedi ki...

Bana da pluyor bazen. Arada insanin kendini birakmasi gerek.

Sevgi Küçük dedi ki...

Katılıyorum sevgili Nesrin! :)
Bende bıraktım gitti.

♥ Unicorn ♥ dedi ki...

:))) ahh ah bu dalgınlık beni de öldürecek bir gün!

vücudunun gerçekten ihtiyaç duyduğu şey oymuş aslında bak kendi kendine karar vermiş :)

Sevgi Küçük dedi ki...

vücudum beynimle anlaşamamış o an ama sonunda kazanan o oldu! :D