9 Ağustos 2009

GünEş


Sen bu satırları onca işinin arsında ne zaman görüp okursun ya da sen okumadan ben gene telefona sarılıp kendimi ispiyonlar mıyım...bilemiyorum. :)

Sensizlik zor, hele bu kadar uzakta daha da zor. Artık nerde taş görsem bağrıma basar oldum.

Zaman akıp gidiyor ya, mesafeler kısalmasada kavuşma anı yaklaşıyor.

Beklemek, sadece sabırla beklemek kalıyor bize.

Bende üzerime düşeni yapıyorum, özlemle bekliyorum.

Bekleyeceğim de...

:)


Not: Kullanılan fotograf internetten alınmıştır.

2 yorum:

öykü dedi ki...

Sabır bı cok zaman
ıstenılen sonuca ulastıran yoldur..

Sevgi Küçük dedi ki...

:)
sabır ve kısmet.