11 Ağustos 2009

Aykut Oray


Bir dönemin vazgeçilmez dizilerindendi. En çok eve geldiğinde arabası ile çöp kutularını tangur tungur devirip, elinde horozları ile "İyi akşamlar sayın abim" diyen karakter farkedilirdi. "Anaaammm...Katil geldi" diye alarmı duyardık. Sinirli ama aslında babacan bir adamdı "Katil".


Çok kararkter vardı orada, hepsi aslında kanlı canlı hayatın içinden karakterlerdi. "Kedi babası" vardı, "Halil Pazarlama" vardı, elinde alkol şişesi pencereden olup biteni içeri anlatırdı biri, sinirlenince "hıkk hııkkk" lardı bir diğeri...Onlarla gülüp, onlarla hüzünlenirdik.

Sonra ne yazık ki sırayla bizi bırakmaya başladı Bizimkiler...Arkalarında birbirinden güzel anılar bırakarak.


Ve ne yazık ki zaman (yine) erken geldi. O, gökyüzündeki büyük sahneye uçtu.


Nur içinde yatsın...


Not: Kullanılan fotograf internetten alınmıştır.

2 yorum:

Damak Tadı dedi ki...

Yaklaşık 1,5 ay önce, yine bnkada karşılaşıp merhabalaşmıştık..O babacan halleriyle kendisini çok sevdirmişti..Bazende trafikte karşılaşıp gülümserdik..Çok üzüldüm ve yeni duydum bu acı haberi..

Nurlar içinde yatsın ebedi yerinde..İçim acıdı birden..Mekanı cennet olsun..

Sevgi Küçük dedi ki...

Amin Gülcüğüm.Bugün Ayşen Gruda çok güzel bir şey söyledi, yani ben başını kaçırdım kanalı tesadüfen açmıştım ama son kısmında:
"O da diğerleri gibi bir Adile Naşit, bir Kemal Sunal ne kadar hatırlanıyorsa bundan sonra o kadar hatırlanacak. Sadece biz arkadaşları unutmayacağız"
şeklinde konuşmasını duydum.Dedikleri doğru ve bu ne kadar acı değil mi?
:(
Allah hepsine rahmet eylesin, özel hayatlarındaki kişisel sıkıntılara ya da çok büyük maddi sorunlara rağmen (son örnek sanırım Gazanfer Özcan'dır) bizlere ne kadar keyifli anlar yaşattılar.