28 Mart 2009

Ne Diyeceğim??

Yıllar sonra bugünleri çocuğuma anlatırken ne diyeceğim?
"Bak yavrum, biz harika bir milletiz. Zekiyiz, samimiyiz, içteniz, yardımseveriz, kahramanız, tarihi ve kütürel zenginliğimiz var...ama hiçbir şeyin kıymetini bilmiyoruz! Özellikle insanlarımızın...
Başka ülkede parkta otururken araba çarptığı için ölen birini duyamazsın.
Ya da yemyeşil ülkenin her sene orman yangınları ile mücadele ettiğini ama ne hikmetse buna bir çözüm bulmadığını bunun yerine 'valla seneye söz!' dediğini.
Ya da hiç bir ülke genci yaşlısı bir çok insanını depreme kurban (?) ettikten sonra 'aaa!biz deprem ülkesiyiz di mi??' demez.
Ya da onca çığ felaketine, uçak kazasına vs rağmen zamanında gerekli birimlere gerekli eğitimleri vermeyip teknik yapıyı oluşturmayan ve bu nedenle de 6 kişiyi kurtaramayan başka bir ülke duyamazsın.
Evet, Türk olmaktan gurur duyuyoruz. Hep de duyacağız. Dünyanın neresinde olursak olalım insanlara bizi, tarihimizi kültürümüzü anlatacağız ama keşke...
İşte canım benim, ne yazık ki bu 'keşke' yi yaşamın boyunca hep duyacaksın."

Böyle mi anlatacağım? Kurtarma faaliyetlerine katılan amcalarından bunları mı duyacak?
Kazazedelerin görüşü, kimliği, ne yaptığı vs beni ilgilendirmiyor. Onları yargılamak Allah' a ve adalete düşer. Ama burada biz, tüm Türk milleti, can için üzüldük. Ailelerini düşündük. Beklemeyi...Ufacık bir haber için umutla beklemeyi...Ne acı birşeydir o! Allah kimseye yaşatmasın.

Basın ne yaptı?? Sağolsunlar haberdar ettiler de herşeyde olduğu gibi cılkını çıkardılar. Kulaklarımdan "Orada kimse var mı? Sesimi duyan var mı?" hala silinmemişti; şimdi "Hanfendi...Üşüyorum..." kalacak...
Ben bunu her hatırladığımda kahrolacağım. Ya ailesi? Sevdikleri? Bu kadar detay vermeye gerek var mıydı?

Ve günah keçileri! Ne 112' deki kızacağıza kızabiliyorum, ne de diğerlerine. Çünkü bu konuda eğitim aldılar mı ki onlar? Acil durumda ne yapacaklarını biliyorlar mı??Ha doğru ya! Bizde böyle olaylar olmaz! Bu tür olaylar hep başka ülkelerin başına gelir! Bize bi şii olmazzz!!

Yazık....Şimdi her kayıptan sonra olduğu gibi, bu olayda da ölenlerin arkasından timsah gözyaşları dökülmeye başladı: Ay aslında ne iyi adamdı!
İyi ya da kötü... Yaşarken neredeydiniz? Ama (gene) doğru ya, hep böyle olur zaten; sanatçılar, politikacılar, sporcular...kısaca halktan çıkıp bir yerlere gelenlerin ani (?) ölümleri ardından "Tüh aslında ne severdik! Ne harika bir insandı" deriz biz! Ölümün ne zaman geleceğini bile var mı??


Not: Aslında bu yazıyı daha sonra yayınlayacaktım. Ne yazık ki biliyorum ki bu olaydan da gerekli dersleri almayacağız...Kısa zaman sonra unutacağız.
Ama burada yazılanları görünce, onlara hak verdim ve bende artık susamadım. Arkadaşlarımın "Kurtaramadık" diyen acı dolu sesleri kulağımda. Kazazedeleri tanımıyorduk hiçbirimiz. İşte televizyondan basından gördüğümüz kadarı ile biliyorduk. Önemli mi? Sonuçta candı onlar...
Dilerim tekrarı olmaz. Bu kez ders alırız.

2 yorum:

Sevgi Küçük dedi ki...

keşke konu hakkında televizyonlarda konuşanlardan biride "böyle bir acı bize ders oldu.bu konulara yönelik önemler üzerine çalışacağız ve neler yapılacağını önümüzdeki günlerde sizlere açıklayacağız" diye bir cümle kursa.ve keşke birileri de bunu kontrol etse "hani göster bakalım neler neler yaptınız?" dese.
keşkeee...keşke...

Sevgi Küçük dedi ki...

ve farkında mısınız, o ortama ve yaşadığı şoka ilave acıya rağmen ağzından dökülen "bayan/abla/bacım" ya da "kadın" değil; kibarca "hanfendi"...dilerim en azından onu bulur ve kurtarırlar.